Tadhana

Tadhana -isang salitang pinaniniwalaan ng mga bata,
Na ani moy inaantay ang pagbaba ng mga Anghel sa Lupa.

Minsan mapagbiro, Minsan tama,
Hindi aakalain ako'y maniniwala.

Ako ay isang taong Existensyal,
Di ako naniniwala sa majika at paranormal.
Ngunit kahit anong pilit, di ko mawari,
Lagi tayong pinagtatagpo, Anong nagyayari?

Di ko na maipaliwanag gamit ang syensya,
Kakaiba nagugulo ang aking konsensya.

At di ko rin alam kung ako talaga'y siniswerte o minamalas,
Ang alam ko lang gusto ko ulit tumakbo sa ganitong oras,
Sana ganito rin bukas.

Incognito

Mga salitang ginawa,
Limitado man sa alpabeto ng ating wika,
Alam mo namang ito para sayo ko nilikha.

Ang though the words may not be enough,
To express what I feel beneath the one I'm showing,
Please do not forget, you know yourself it's not a bluff.

At kung akala mo akoy duwag,
Mas pinili ko man lumayo kaysa ipaglaban,
Ako naman ay may mabigat na dahilan,
At yun ay ayaw kong pitasin ang bulak-lak mong kagandahan.

You once asked If I have a collection,
I have none, I only collect beautiful memories,
And your smile is one.

Naka save na yan sa memorya ko,
Pati mga grumpy faces mo.
Yung mga cute na galaw at kilos,
Napapangiti ako tuwing naaalala ko.

Today I had the worst day of my shift,
You know that time when all you can say on your mind is SHIT!,
But then I just suddenly remembered your face,
You know the face you make when your eyebrows meet?,
Today is worst but there's no regret.

Inaantok nako hanggang dito nalang muna,
At syempre dating gawi bukas di parin ako papahalata,
Wala naman pangalan mo dito diba?,
Mananatili akong tahimik mong tagahanga.

I'm not google chrome,
I don't look like a half assed colored wheel with only 4 colors,
But I can still go incognito,
And if ever we meet please smile sweet,
In my memory I will record it.

I hate how honest I can become when drunk,
The more I hate I easily get drunk.

Andito na ko, San ka na?

Itong tula mo sakin matagal na,
Ito yung panahon ako'y sugatan at baliw pa.
Ngayon ko lang ulit binasa,
Paumanhin, Patawad, Minsan talaga ako'y tanga.

Sa panahon kasing iyon ako'y dipa buo,
At masyadong mataas ang respeto ko sayo.
Ang ikaw o kahit sinuman gamitin at gawin panakip butas,
Wala sa listahan ko.

Nakakatuwa ngayon ko lang naiintindihan,
Napatanong tuloy ako sa nakaraan.
Bat ba kasi ang tanga ko minsan,
Masyadong honest, yan tuloy lumisan.

Isang karangalan sakin ang sulatan,
Sa panahong digital para tayong mga makabagong Rizal.
Ngayon ako'y magaling na,
Sayang at ika'y wala.

Ikaw pa naman ang dahilan,
Ang umpisa ng pagsusulat ko ng tula.
Nagkita tayo Kung di lang sa maling oras,
Naging tama sana ang ating bukas.

At kahit ganun paman,
Pangako kong isang daang tula,
Di ko na ma-aalay para sayo,
Isusulat ko nalang ang buhay ko.

Hindi ikaw si Stella,
Hindi ako si Fidel,
At wala tayong eksena sa palabas,
Ngunit isang daang tula isusulat ko ng pabulas.

#PoemNumber41
- jestarosa.blogspot.com

Hug

Her eye lashes are like waves in the ocean,
One look and you know her eyes has a meaning.
If loving means smiling,
Then I just can't stop myself laughing.

Kundiman

Sa bawat tibok ng puso binibilang ko ang mga tala,
At kung sakaling uulan, didilim at matatakpan,
Hihingi ako ng tulong sa buwan,
Bigyan ng kahit konting liwanag,
Ang kung anuman itong sayo ko lang naramdaman.

Malamok na pag-ibig

Ang pag ibig ay parang lamok,
Pinapatay kung lumalapit,
Di mo na nga nakikita,
Ngunit naririnig mo pa rin ang himig.

Mr. Doesn't Care

Pukawin mo ang natutulog kong damdamin,
Ng malagyan ng kulay ang kulay-abu kong salamin.
Ilapat maiinit mong labi,
At ng mapawi ang sakit at pighati.

Lahat naman tayo may nakaraan,
Minsan masaya -minsan gusto nating malimutan.
Ngunit sa kahit  anong paraan, Dapat natin unawain -di natin hawak ang kapalaran.

Marami na tayong pinangarap,
Ngunit hindi lahat nagiging ganap.
At kahit anong gusto nating makamtan,
Minsan mas makabubuting hahayaan nalang.

Adobo

Gusto nako magluto ug adobo,
Para sa akong feelings sa imo.
Pero mura man ug mahilaw,
Kay murag way klaro sa akong pagtan-aw.

Una akong itak-ang ang kalha,
Sama sa damgo nako nga ikaw na unta.
Butangan ug mantika,
Para naay meaning ang atong pagkita.

Sunod ilunod ang sibuyas nga naay dahon,
Para mawala ang langsa sa pait nga kagahapon.
Iapil nalang pud ang ahos,
Kay akong gugma nimo gahaguros.

Maghuwat tag pila ka minuto,
Lami kayo maghuwat labi nag para sa imo.
Dayon ilunod ang karne,
Ang akong feelings sa imo grabe.

Antuson ang pisik sa mantika,
Bahalag sakit kay mulabay rana.
Ang importante maluto ug samot,
Sama adtong akong gibati katong nakagunit kos imong kamot.

Ukayun ug tarong,
Atong feelings atong sagulon.
Huwaton nga maluto ang karne dayun butangan ug asukar,
Murag gugma sweet dili pwede ang sour.

Dayun butangan pud ug toyo,
Hinaot someday muingon kag I love you too.
Ug gamay suka,
Para ang feelings dili mawala.

Kung gusto ka pwede nato butangan ug pinya,
Mas lami siya kung pareha unta tang feelings duha.
Ibalhin ang adobo sa plato,
Dapat plastar para dili mayabo.

Ug dinhi nalang kutob,
Ako ng iserve ang adobo,
Sama sa gugma nga gi halad nako nimo.

Diary: Why

Why do I have to get hurt one after another?
Just why do I have to feel bad everytime I meet someone?
Why the fuck do I have to suffer?
I don't deserve this.
I have done nothing wrong.
I have lost faith in myself.
This wouldn't happen if you didn't leave.
None of this would happen if only I didn't meet you.
You promised.
You broke it.
I hate you.
I hate you more than my enemies.
I won't ever forgive you.
I swear I won't.

Smile

Her weapon is her eyes,
Her cute antics is very nice.
She's witty and wise,
Her smile is the most precious prize.

Her voice to my ear is an orchestra,
One of those that can heal a trauma.
So cute when she starts to speak,
I can even hear it in the Facebook chats she make.

If only I could win every battle I join,
If only I could edit this life like a file,
If only I could find a way to make you smile,
I would not hesitate to jump across the fire.

I never thought I'd long for her attention,
And I'm sorry if I become one misfortune.
Sometimes putting you in a difficult situation,
It's just my world is a small dimension.

I don't know how to make you feel better,
So here I write this very short letter.
I hope with this at least for a minute it can divert your attention,
Away from your frustrations and vexation.

Deaf

When we say we are enchained with our past,
We must have forgotten the key is just in our hands.
It's just we refuse to let of the memories we had,
Which actually just brings us disappoinment of what could have.

The "what if and could have beens",
Is a type of coping mechanism.
We tried to create inside our brain,
A world opposite of what's really happening,
Because there's a glimpse of hope we are wishing.

At the end of the day you'll be left with nothing,
But anger and hatred that succumbed your feelings.
The once array of light, shine, and glitters,
Has now become a dark clouds giving coldness.

Ever tired of seeing the same picture over and over?,
The thing is only few people has realized,
And will be able to move on.
Some has feelings became dull,
For they have tried, failed and will try again.

Is there really a combination for this life's secret?,
Or who knows and or where they hide it?.

If this life is a music,
It sometimes really get out of tune.
Or maybe I am not just a good performer,
Will do my best to dance with the music.
Even though sometimes I can't hear it,.