Silence is Violent

Upon hearing the words of silence,
You can't help but notice,
A drastic change in the sound on your ears.

As violent as a boiling water on a kettle,
So vehement we can't control.
It can't settle so aggressive,
My once love for you has become repulsive.

If this is the sound we want to hear,
Then I myself am not sure if I can bear.
The bare sound of silence itself is manic,
Just why is it so silent yet also erratic?

Have you tried waking up one afternoon?,
That time you found out nobody's at home,
The family is out somewhere,
You suddenly feel so alone.

Silence is not always the pure absence of sound,
But sometimes just the lack of the ones creating it.

I have listened to silence,
It's like a radio frequency ringing in my ears,
I realized the chance of having somebody shut up is much higher,
Than having them talk when they don't desire.

So upon hearing the silence,
Which is created by my heart's nothingness.
And amplified by this feeling of loneliness.
I then rest my case closed,
Silence is violent and I am sure.

Ang Babae sa Pantry

Di ko na mabilang ilang araw ang lumipas,
Mula nung una kitang makita sa aking landas.
Paharang harang na parang di alam kung san pupunta,
Nagbago lahat nong nakita ang iyong mga mata.

Napakaganda, parang painting ni Mona Lisa,
Kumiskislap na parang isang malaking tala.
Ako'y nanlamig, Di ko maigalaw ng tama,
Itong katawan kong araw araw ko sanang sinasanay.

Araw-araw akong nag abang,
Pabalik-balik sa lugar kung saan kita unang nakita.
At sa bawat pagdating ko sa lugar na yon ay may kaba,
"Andito kaya siya?"

Minsan ay nanjan, Kadalasan ika'y wala,
Pero okay lang sakin basta may chance na makita,
Kulay rosas mong mukha, maninipis mong labi,
At ang natatangi mong ngiti.

Yung mga ngiti na,
Parang maiinit na halik dumadampi saking pisngi.
Hindi man magiging tayo,
Atleast nakalapit ako sayo.

Hindi ko alam kung ako ang iyong tinitingnan,
O baka nakatingin ka lang sa bandang likuran,
Baka ma kasama ka lang,
Na siya mong tinititigan.

Bahala na kahit ganun,
Basta nakita ko ang yong mukha.
Ganun ka pala kaganda pag tumatawa,
Nakakahalina, parang pinagbabawal na droga.

At sa susunod ulit na pagkikita,
Sana bukas andito ka, o kung pwede please mamaya na.
Isang regalo ng may kapal na kung makilala ka,
Pano pa kaya kung mayakap pa kita.

Ulan sa Hapon

Heto nanaman ang ulan,
Ang plano kung pag-takbo nauwi sa kwentohan.
Buti nalang di nag inuman,
Mga kabarkada ko -nagsipag awitan.

At sa bawat kas kas ko sa aking gitara,
Sanay marinig mo ang bawat kanta,
Ng puso kong sayo ay tulala.

Wag na wag kang mag-alala,
O di kayay mabalisa,
Sa pagkat ang balikat ko'y sanay na,
Binuhat ko na ang mundo, ikaw pa kaya?.

Wag matakot at manalig,
Sayo lang ang aking pag-ibig.
At kung sakaling ika'y malasing sa gitna ng gabi,
Ako na mismo ang maghahatid sayo pauwi.

Masigurado ko lang na ikaw ay ligtas,
Walang kahit sino man sayo ang mangangahas.
Pagkat ako ang iyong knight in shining armor,
Di ako kumikinang ngunit ang kabayo ko ay de motor.

Handang ikaw ay ipagtangol,
Buong lakas ko'y iuukol.
Para sayo aking sinta,
Sabihin mo lang -handa kitang ikarga.

At kung darating ang panahon na hindi na sapat,
Mga simpleng bagay na sayo nagpapa kindat.
Pag ibig natin handa kong iangat,
Sa next level o simbahan natin gagawan ng pamagat.

Strangers

The jaws of attraction,
Defies the law of perfection.
Our eyes blinded by admiration,
Until we find ourselves in subordination.

Carefree yet delicate,
Her eyes happy and perfect.
Sends me a message in direct,
"Don't pick this flower, It's exquisite."

As for me I have to do something,
Yet the most extreme I can do is staring.
Enchanted by her beauty I can't stop myself smiling,
It started when on her face I was looking.

If only I can stop time,
Then I'll donate alot from mine.
If I need to then I'd waste it,
For you it will be worth it.

If only these words I made would reach you,
But we are just strangers in a world of hue.
A lot of difference, So untrue.

From my heart are these words that rhyme,
Are just but equivalent to a bottle of wine.

If there's a regret,
Then it would be the wild spirits unreleased.
If only I have the guts to ask your name,
But I'm afraid you'd only freak out in vain.

So I keep myself silent,
While in my brain recording this golden moment.
The next time I see you might be a different case,
I might gain confidence to smile when you gaze.

Makata

Di na kami gumagamit ng mga ballpen at tinta,
Gamit namin ay digital na, Kami ang bagong henerasyon ng makata.
Ngunit ang gawa nami'y nakaugnay parin sa nakaraan,
Bawat letra na sinusulat binubuo gamit ang kasaysayan.

Mga bagay na amin ng nakagawian,
Minsan nangaling mismo sa aming kaurian.
Na ang iba'y ginagawang kanta,
Ginagawang liriko ang bawat salita.

Kami ay nabigyan ng prebelihiyong makapag pahayag,
Gamit ang social media at mga blog.
Kami ay pinagpala,
Di na kami huhulihin ng mga banyaga.

May kahulugan bawat salita,
Minsan masaya, minsan hindi nakakatuwa.

Ang lahat ng ito ay utang namin sa mga bayani,
Naglakas ng loob para tayo ay mabigyan karapatang pumili.
At ang resulta ay ang binhi,
Umusbong at lalago, kapalit ng buhay nila ginamit na pambili.

Kami ay mga makabagong makata,
Gumagawa ng kwento, kanta, rap, at salaysay na tula.
Ngunit hindi malilimutan kung saan sila nagsimula,
At bubuksan ang isipan sa makabagong tema.

Ibubuhos ang emahinasyon sa bawat letra,
Naway magsilbing binhi para sa iba,
At ng sila'y makakabuo ng bagong ideya,
At masisilang ang mga makabagong makata.

Tadhana

Tadhana -isang salitang pinaniniwalaan ng mga bata,
Na ani moy inaantay ang pagbaba ng mga Anghel sa Lupa.

Minsan mapagbiro, Minsan tama,
Hindi aakalain ako'y maniniwala.

Ako ay isang taong Existensyal,
Di ako naniniwala sa majika at paranormal.
Ngunit kahit anong pilit, di ko mawari,
Lagi tayong pinagtatagpo, Anong nagyayari?

Di ko na maipaliwanag gamit ang syensya,
Kakaiba nagugulo ang aking konsensya.

At di ko rin alam kung ako talaga'y siniswerte o minamalas,
Ang alam ko lang gusto ko ulit tumakbo sa ganitong oras,
Sana ganito rin bukas.

Incognito

Mga salitang ginawa,
Limitado man sa alpabeto ng ating wika,
Alam mo namang ito para sayo ko nilikha.

Ang though the words may not be enough,
To express what I feel beneath the one I'm showing,
Please do not forget, you know yourself it's not a bluff.

At kung akala mo akoy duwag,
Mas pinili ko man lumayo kaysa ipaglaban,
Ako naman ay may mabigat na dahilan,
At yun ay ayaw kong pitasin ang bulak-lak mong kagandahan.

You once asked If I have a collection,
I have none, I only collect beautiful memories,
And your smile is one.

Naka save na yan sa memorya ko,
Pati mga grumpy faces mo.
Yung mga cute na galaw at kilos,
Napapangiti ako tuwing naaalala ko.

Today I had the worst day of my shift,
You know that time when all you can say on your mind is SHIT!,
But then I just suddenly remembered your face,
You know the face you make when your eyebrows meet?,
Today is worst but there's no regret.

Inaantok nako hanggang dito nalang muna,
At syempre dating gawi bukas di parin ako papahalata,
Wala naman pangalan mo dito diba?,
Mananatili akong tahimik mong tagahanga.

I'm not google chrome,
I don't look like a half assed colored wheel with only 4 colors,
But I can still go incognito,
And if ever we meet please smile sweet,
In my memory I will record it.

I hate how honest I can become when drunk,
The more I hate I easily get drunk.

Andito na ko, San ka na?

Itong tula mo sakin matagal na,
Ito yung panahon ako'y sugatan at baliw pa.
Ngayon ko lang ulit binasa,
Paumanhin, Patawad, Minsan talaga ako'y tanga.

Sa panahon kasing iyon ako'y dipa buo,
At masyadong mataas ang respeto ko sayo.
Ang ikaw o kahit sinuman gamitin at gawin panakip butas,
Wala sa listahan ko.

Nakakatuwa ngayon ko lang naiintindihan,
Napatanong tuloy ako sa nakaraan.
Bat ba kasi ang tanga ko minsan,
Masyadong honest, yan tuloy lumisan.

Isang karangalan sakin ang sulatan,
Sa panahong digital para tayong mga makabagong Rizal.
Ngayon ako'y magaling na,
Sayang at ika'y wala.

Ikaw pa naman ang dahilan,
Ang umpisa ng pagsusulat ko ng tula.
Nagkita tayo Kung di lang sa maling oras,
Naging tama sana ang ating bukas.

At kahit ganun paman,
Pangako kong isang daang tula,
Di ko na ma-aalay para sayo,
Isusulat ko nalang ang buhay ko.

Hindi ikaw si Stella,
Hindi ako si Fidel,
At wala tayong eksena sa palabas,
Ngunit isang daang tula isusulat ko ng pabulas.

#PoemNumber41
- jestarosa.blogspot.com

Hug

Her eye lashes are like waves in the ocean,
One look and you know her eyes has a meaning.
If loving means smiling,
Then I just can't stop myself laughing.

Kundiman

Sa bawat tibok ng puso binibilang ko ang mga tala,
At kung sakaling uulan, didilim at matatakpan,
Hihingi ako ng tulong sa buwan,
Bigyan ng kahit konting liwanag,
Ang kung anuman itong sayo ko lang naramdaman.

Malamok na pag-ibig

Ang pag ibig ay parang lamok,
Pinapatay kung lumalapit,
Di mo na nga nakikita,
Ngunit naririnig mo pa rin ang himig.